De Meeuwenlaan na de Eerste Wereldoorlog

E.H. Alfons De Ridder, de eerste pastoor van de in 1926 opgerichte ‘Onze Lieve Vrouw parochie’,  krijgt als  eerste opdracht  de bouw van de “Marktschool” met een voorlopige kapel (in de plaats van het Sint Jozefskappelletje dat moeilijk te verwarmen is). Bron DEPANNEVERBEELDT dus openklikken voor uitleg

De Meeuwenlaan was vóór de Eerste Wereldoorlog slechts een bescheiden zandweg met slechts 6 villa’s. Lees>>>>
De verkaveling Dumont-Bonzel werd dan reeds volgebouwd op een 10-tal tennisterreinen na (vb waar nu de Onze Lieve Vrouw Kerk). Vandaar dat men na de groten oorlog, voor de residentiële uitbreiding van de nieuwe badgemeente, de duinen ten oosten van de Zeelaan-Bad in een razend snel tempo heeft volgebouwd met mooie villa’s. Ook de aanzet naar deze nieuwe wijk werd mooi aangegeven door het opvallend ensemble mooie gebouwen op de hoek met de Nieuwpoortlaan: de Rotonde, de Pergola en het Hotel des Princes.
Na de Tweede Wereldoorlog werden van de recente villa’s er reeds meerdere herbouwd tot appartementsgebouwen. Deze tendens gaat snel verder, zeker voor de villa’s die geen koppelvilla zijn.
Hoe zal deze mooie laan er uitzien binnen enkele decennia?

Lees verder

De Meeuwenlaan vóór de Eerste Wereldoorlog

Villa ‘Les Paquerettes’ op de hoek Markt-Meeuwenlaan. Mijn geboortehuis.

In dit huis ‘Les Paquerettes  (=margerieten) werd ik geboren in 1943 (dus ik ben  “n’echte Pannenoar”). Begin van de jaren 50 werd dit huis grondig omgebouwd. Onderaan links werd een kristal- en porseleinwinkel ingericht (later langzaam geëvolueerd naar speelgoed). Rechts was het architectenbureau van mijn vader Jules Decoussemaeker (aanvankelijk met eigen uitstalraam).
In de Meeuwenlaan hebben wij als kind veel gevoetbald want dan was er nog bijna geen autoverkeer.
Deze interbellum-laan is veel minder oud dan de vroegere vooroorlogse Dumontwijk.

Lees verder

Eerste schepen Odiel Vanneste

Ir. Odiel Vanneste was een belangrijk man in De Panne. Als burgerlijk ingenieur heeft hij een bloeiend ijsfabriekje opgericht in onze gemeente.  Dit bevond zich tussen de Schoolweg en de Lindenlaan waar toen ook het Schelpenfabriekje van Sobry was . Lees>>>
Hij heeft een stempel gedrukt op het beleid van De Panne tijdens zijn 12-jarig ambt als schepen van Openbare Werken tussen 1952 en 1965 en achteraf als gemeenteraadslid van de Onafhankelijken. Hij was ook afgevaardigde beheerder van de s.a. “La Panne Fleurie”.

Typische bestrating met betonblokken van de jaren 60 in De Panne

Één van de realisaties die we ons zeker nog herinneren, zijn de betonnen bestrating van meerdere wegen in onze gemeente. Grote rechthoekige betonblokken. Ze waren onverwoestbaar. Zelfs de Zeelaan was zo bestraat. Deze werden niet vervangen wegens technische problemen maar wel omdat men een mooier uitziende bestrating wou. 
Het was inderdaad ingenieur  Odiel Vanneste die deze betonblokken geintroduceerd heeft. 
Beter gekend was zijn “IJsfabriekje”. dit was in “Het Dorp” gelegen niet ver van het “Schelpenfabriekje” van Sobry. Ik herinner me nog steeds -in de jaren 50- het beeld van de levering van grote ijsbalken aan de toen nog vele cafés/hotels en viswinkels. Niet iedereen had immers frigo’s. Het waren stoere mannen die de zware blokken op hun schouder binnendroegen. Ze hadden als “isolatie” of “kussen” een jute zak en een grote ijzeren pik om de blokken van de kar te sleuren. 
Heeft iemand hiervan nog foto’s? Ook van het ijsfabriekje? (hiervan tot heden nog geen foto’s op DEPANNEVERBEELDT). 
Dat ijsfabriekje sloot zeer goed aan bij de studies van Odiel. In 1928 behaalde hij het diploma van burgerlijk ingenieur aan de universiteit van Gent. Als student had hij een project voor een ijsfabriek uitgewerkt. Toen hij in de Westhoek moeilijk een job vond als ingenieur heeft hij dan maar zelf deze fabriek opgericht en opgestart in 1929 . Twee jaar later, gebruik makend van zijn vrije tijd gedurende de winter, keerde hij naar de universiteit terug en behaalde er het speciaal diploma voor “Berekening der Constructies in Gewapend Beton” (wellicht bij professor Magnel). Later werd hij ook beheerder der NV  Brugse Ysfabriek & Frigo.

Zijn zoon Jan Vanneste en echtgenote hebben onlangs de Dumontwijk bezocht. Jan had hier nog veel jeugdherinneringen. Hij is immers in 1942 geboren.  
Hij was zeer fier om me te vertellen dat hij de kleinzoon is van Alexis Dumont waarover momenteel een zeer grondige expositie doorgaat te Brussel Lees>>>
Zijn moeder was de enige dochter van Alexis Dumont.
Momenteel woont Jan Vanneste te Amsterdam waar hij neuroloog is aan een groot ziekenhuis.

Jose Decoussemaeker met Jan Vanneste 30 augustus 2019

Politieke loopbaan van ir. Odiel Vanneste:

Verzekeringsmakelaar Leon Demailly (1892 – 1966) werd in 1939 de vierde Burgemeester van De Panne. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd burgemeester Leon Demailly in 1942 ontzet uit zijn ambt en door de Duitsers en vervangen door geneesheer Karel Charlet (geb. 1912). Bij de bevrijding, in september 1944, nam Leon Demailly zijn burgemeestersambt terug op en behield het tot juli 1947.
Lees meer>>>

Oscar Gevaert

In 1947 werd verzekeringsagent Honoré Oscar Gevaert (CVP)  op 53 j.-leeftijd  de vijfde burgemeester van De Panne.  De Panne was dan nog afgescheiden van Adinkerke zodat er maar 11 raadsleden en 2 schepenen waren. Burgemeester Oscar  werd bijgestaan door Omer Vander Meiren/Godfried Houbaert, eerste schepen en Godfried Houbaert/André Gevaert, tweede schepen (beiden niet de volle 6 jaar).Ook na de verkiezingen van oktober 1952 bleef Honoré Gevaert (CVP) burgemeester.  Ir. Odiel Vanneste werd eerste schepen en André Gevaert tweede schepen. 
Raadsleden: Leon Demailly (L); Julien Verzele (L); Charles Renders (L) Simonne Schuermans (echtgenote van W. Houtsaeger) (L); Marcel Vanalme; Gilbert Bossuyt (L); Marcel Mahieu; Germain D’Haeveloose (O).Ook na de verkiezingen van oktober 1958 bleef Honoré Gevaert voor de derde maal  burgemeester, dit tot in 1964. Eerste schepen bleef ir. Odiel Vanneste en tweede schepen Willy De Cuman. 
Raadsleden: Willy Berquin , August Boonefaes (CVP), Gilbert Bossuyt (L), Madeleine Decreton, Leon Demailly, Germain D’Havelose(O), Victor Ghysbrecht en Marcel Vanhalme.

Tijdens de verkiezingscampagne van 1964 had advocaat Raphaël Versteele (1926 – 1995) de leiding van de CVP-lijst. Vanaf het begin stond Odiel Vanneste als “Onafhankelijke” op deze lijst samen met 3 anderen.  Dus hij was geen CVP’er, maar hij stond wel op de collectieve lijst.
Het was duidelijk dat men oud-burgemeester Honoré Gevaert niet meer wenste of dat hij zelf niet wou staan op die C.V.P. lijst onder Raphaël Versteele. Kort voor het afsluiten deze lijst werd, onder invloed van het A.C.W., een “vernieuwing” doorgevoerd zodat Odiel Vanneste zijn beoogde  de tweede plaats niet meer kan innemen. Hierdoor ontstond een korte, hevige ruzie. Het gevolg was dat een nieuwe zelfstandige lijst van Onafhankelijken werd gevormd waarvan de bekendste kandidaten waren : Odiel Vanheste (2 maal gewezen schepen geweest), Willy Berquin (vader van Hans en Rudy), dokter Moraux, Paul Simpelaere en Germain D’Haveloose. 

De uitslag van de verkiezingen was als volgt: 5 zetels voor de katholieken, 4 voor de liberalen en 2 voor de Onafhankelijken.
Er werd reeds volop gevierd en iedereen was overtuigd dat wegens de ruzie tussen Raf Versteele en ir. Odiel Vanneste, Gilbert Bossuyt (L) burgemeester zou worden. Dus Liberalen + Onafhankelijken. Doch na enkele uren “onderhandelen” in de Catinou was plots Versteele (CVP) burgemeester, Bossuyt (L) eerste schepen en Gust Boonefaes schepen (CVP).
Vanaf januari 1965, werd Raf Versteele de zesde Burgemeester van De Panne.
Raadsleden: Willy Decuman (middenstand), Odiel Vanneste (O), Godfried Houbaert, Germain Dezeure (L), Madeleine Decreton, Gustaaf Bisschop, Lucien Pelfrėne (L) en Willy Berquin (O).

Welke gebouwen zijn beschermd in de Dumontwijk?

Een 3D beeld uit Google Earth van de grens van de Westelijke grens van de Dumontwijk

Op het einde van de 19de eeuw werd het strand en de duinen – waar nu De Panne-Bad- ontsloten voor het toerisme door de aanleg van de Zeelaan (1892). Na een explosieve groei aan  de Zeedijk (Kijk expo “De Zeedijk van De Panne in de Belle Epoque”>>>>) heeft deze verkaveling zich uitgebreid in de achterliggende duinen van Pedro Ollevier uit Veurne. Op bovenstaande kaart is de rode lijn te zien die de westelijk grens vormt tussen de destijds 2 grote duineigenaars van De Panne namelijk Ollevier  en Bortier. Niet verwonderlijk dat deze grens samenvalt met de huidige kadastergrenzen van de huidige percelen (quasi een loodrechte vanop het strand ter hoogte van de Geitenweg met een knik aan de Villa Diane in de Thiriarweg).
De andere “historische grenzen” waren de Zeedijk en de Zeelaan.
Welk erfgoed is er op vandaag in 2019 overgebleven?
Zeker niet alles in de Dumontwijk mag niet afgebroken worden.

Lees verder

De DUMONTs, 4 generaties architecten.

De Shell Building te Brussel © archistory

Ter gelegenheid van de expo ‘Alexis & co’,  van 14/9 tot 17/11 in de Sint-Gorikshallen te Brussel heeft ‘DE STANDAARD’ op zaterdag 14 september 2019  een artikel gepubliceerd over de architecten Dumont (lees verder). Immers volgend jaar verhuist de redactie van ‘De Standaard’ naar de Shell Building in hartje Brussel. Dit is ook een gebouw ontworpen door architect Alexis Dumont.
De titel van het Standaard artikel was: ‘Monumentaal en toch geraffineerd‘.
Het begin van de bekendheid begint in De Panne. “4 generaties architecten Dumont”: Albert, Alexis, Philippe en Yves: alle 
Dumonts.
Een toeristische troef uit te spelen door De Panne.

Lees verder

De 13 Albertiden

12 van de 13 kinderen van Albert en Marie-Célestine Dumont. Fotograaf is onbekend. Aan de villa l’Oiseau Bleu in De Panne rond 1902. Van L naar R: Alexis (1877-1962), Henri (1878-1961), Jacques (1879-1939), Anaïs (1880-1961), Pierre (1881-1957), André (1882-1961), Jean – afwezig op de foto (1884-1885), Marie alias ‘Mieke’ (1885-1973), Albert alias ‘Babiche’ (1885-1917), François (1886-1962), vader van Philippe en  grootvader van Yves, Etienne (1887-1958), Benjamin (1889-1916) en Auguste (1890-1912).  Privéverzameling (© ARCHYVES = persoonlijke archieven van Yves DUMONT).

In 2013 werd ter gelegenheid van De kinderen van “Flore@More” in de Dumontwijk een speciale gidsbeurt georganiseerd de “13 Albertiden”. Deze gidsbeurt werd de 3 opeenvolgende jaren aangeboden als een gratis wandeling gedurende dit evenement. Deze wandeling bezocht de nog bestaande bezienswaardigheden die herinneringen opwekken aan de Dumont familie. Het vertrekpunt was het monumentje met een bronzen  gedenkplaat ter ere van Albert Dumont (1853-1920) in de Dumontlaan.kend in de wijk en werden destijds de “Albertiden” genoemd. Met zijn verjaardag werden destijds 13 bloempotjes aan het Memorial neergezet door zijn kinderen en familie (dit werd herdacht in de Flore & More bloemententoonstelling van 2013 en volgende).

Lees verder

Eerste Hotels van ” ’t BAD”

Hotel Kursaal met erachter villa Bel-Air (d’Arippe) en Les Oyats (Pauline-Emelie Bortier),  en pavillon Bortier

In vorige DE BLIEDEMAKER werd duidelijk gemaakt dat de toeristische ontwikkeling van De Panne begonnen is in ” ’t Dorp” omstreeks 1870 (spoorlijn Lichtervelde-Duinkerke). Het eerste hoteletje dat aan zee gebouwd werd was niet in het latere De Panne -Bad maar tussen de huidige “Mont Blanc” (nu “Witte Berg”) en de Pannekalsijde (nu Koning Leopold I Esplanade). Dit was in 1874 en werd met een chic woord “Hotel Ter Kursaal” genoemd.

Lees verder